De laatste loodjes, wegen het……?

Kaikoura : dit was een plek waar we leuke dingen gedaan hebben onder andere walvissen, dolfijnen en albatrossen gespot.

Geweldig grote beesten die spermwhales ja dat is hun naam waarom ze zo heten weet ik ook niet, maar ze kunnen wel zo’n 20 meter lang worden..wij hebben er wel 12 gezien misschien wel een paar keer de zelfde maar dat weten we niet.. de grootste die wij zagen was misschien 16 meter lang..

Ze bleven een paar minuten boven voordat ze ons gedag zwaaiden met hun staart en weer tot 2 uur onder water bleven.. even later zagen we ook nog dolfijnen die alleen hier in NZ voorkomen ze sprongen uit het water en maakten salto’s daarvoor hoef je dus niet naar het dolfenarium echt geweldige beestjes.. en natuurlijk albatrossen die een spanwijdte hebben van zo,n 3.5 meter..

Ook hebben we daar gevist wat erg leuk was want de eerste vis die nick uit het water sleepte was een haai ..niet zo groot ..we zochten hem op op de kaart en het bleek een schoolhaai te zijn..we hebben hem weer vrijgelaten .

De man naast ons echter ving weer een ander soort haai die nog wel een slagje groter was.. hij sneed hem gelijk open want hij zei dat haai erg lekker is .. hij gaf ons ook een stuk om te proeven ..het smaakte niet zo heel bijzonder, niet vies ofzo hoor. .. ook wel een raar idee om een haai te eten ..

Diezelfde avond kwam een vriend van de man op het strand naar ons toe of  we niet op een betere plek wilden slapen .. we vonden dat op het eerst een beetje raar we kenden hem niet eens en we konden toch ook gewoon met ons busje daar blijven staan wat maakt het verschil hier of daar staan .. uiteindelijk kwamen we erachter dat hij een heel appartementje voor ons beschikbaar stelde en niet klein ook ..alles erop en eraan ..hij trok een biertje voor ons open en zei geniet er lekker van.. Wat een super aardige KIWI..

De dag erna nick weer een reus van een vis gevangen een blue Moki dit keer ..deze hielden we wel voor het  avondeten en smaakte verrukkelijk ..we hebben er 2 dagen van kunnen eten.

Toen was het weer tijd om het zuid eiland te verlaten en weer met de ferry naar het noord eiland te varen.

Waar het heerlijk zomers weer bleek te zijn.. de tijd ging nu snel en we moesten nu ook plannen maken om ons auto te verkopen,.. we hebben hem 2 weken van te voren op trademe.. (website) gezet en de reacties stroomde binnen ,dat was dat,  omdat we hem nog even nodig hadden hebben we tegen de mensen gezegd dat pas de 14e kijkdag was en de hoogste bieder 1e keus kreeg.

New Plymouth: Hier hebben we onder andere een museum bezocht, waar je veel leerde over de maori’s en uitgestorven diersoorten.

Ook hebben we de Surf highway 45 afgereden ..waar natuurlijk allemaal mooie golven waren , en nick met een lach op zijn gezicht  en een plank onder zijn arm het water in dook..

Nick heeft nog een maori Tattoo laten zetten door een maori, Niet met een hamer en een bijtel maar gewoon met naald en inkt , dat wil niet zeggen dat het minder pijnlijk was ..Het is een mooie tattoo geworden met een mooie betekenis eraan. Verder hebben we nog mooie plekjes gezien , mooie stranden, watervallen, voordat we bij ons laatste bestemming aankwamen Auckland. Hier hebben we opnieuw de stad even bekeken en de 14-e de eerste mensen laten kijken naar ons van , die waren gelijk verkocht en wilde de auto graag hebben voor de vraagprijs.

We hebben nog een paar nachtjes geslapen in het plaatsje Devonport , een leuk plaatsje met een leuke winkelstraat en veel groen ,en een leuk klein strandje ,wat heerlijk is met deze tempraturen.

De 16e overhandigden we onze auto aan 3 fransen ..en ‘s-avonds proostten wij op de goede verkoop.

Nu verblijven we nog maar iets van 4 nachten in een leuk aparthotel in hartje Auckland..alles wat je nodig hebt is er ..een balkon, douche ,keuken,bed,t.v, zelf een strijkplank en strijkijzer..genoeg leuke barretjes en winkelgelegenheid.

Wij zitten hier nog ons laatste daagjes uit ..we genieten nog even van het prachtige land..het heerlijke weer en voor je het weet staan we weer met beide voeten op Nederlandse grond ..jeetje wat zal dat wennen zijn ..maar wat zijn we ook weer blij om iedereen weer te zien na zo’n lange tijd.

Dit was dus het laatste blog ..hoop dat jullie genoten hebben van ons verhalen en foto’s. straks zien we elkaar weer in real live.

TOT SNEL

Marjolijn

Foto’s:

 

Milford sound en de oostkust van het zuid eiland.

Omdat we een toch een aardig tijdje met elkaar zijn opgetrokken besloten we samen met Josef en Denisa de laatste avond samen te koken en wat wijntjes te drinken. De dag erna weer fris dankzij een duik in een ijskoude rivier en afscheid genomen.
De volgende plaats op onze route was Queenstown. Daar hebben we nog getwijfeld over het wel of niet doen van een skydive, maar dat hebben we met het oog op ons budget toch maar niet gedaan. Queenstown is een erg druk maar niet al te groot plaatsje. We hebben er even rond gestruind, ijsje gegeten en toen overnacht aan een meer even buiten het stadje.
Daarna begon de reis naar de Milford Sound. Het laatste stuk van de rit ernaartoe is al de moeite waard. Ook kwamen we de Kea (papagaai die vooral in het sneeuwgebied in NZ leeft) weer tegen. Ditmaal had hij het op onze auto voorzien waardoor we hem erg goed op de foto konden zetten. Milford sound is erg mooi, we hebben daar wat tracks gedaan, maar zijn vanwege het niet al te beste weer niet de sound (Fiord ) zelf opgegaan met een boot of kano.

De volgende dag  raakten we voor het eerst de oostkust van het zuid eiland. Bij het eerste  beste uitkijkpunt zag ik perfecte golven lopen en wat grote zwarte schimmen in het water. Toen we met behulp van de verrekijker hadden vastgesteld dat het zeker dolfijnen waren plonsde ik er in. En heb ik voor het eerst gesurft met 2 nieuwsgierige (hector)dolfijnen, op soms niet meer dan 3 meter afstand. De oostkust viel dus direct in de smaak!
Even later kwamen we aan in de eerste grote plaats sinds een lange tijd en bestond de mogelijkheid weer eens een douche te nemen! Zouden we eigenlijk vaker moeten doen…

Tussen Invercargill en Dunedin zijn nog een hoop mogelijkheden om Penguins en zeeleeuwen te spotten. Vooral de penguins zijn erg grappig en niet eens schuw. We hebben ze dus van dichtbij langs zien waggelen naar hun nestjes.
Toen kwam Dunedin, waar we Albatrossen konden spotten. Dat schijnt de enige kolonie van dat soort albatrossen aan land te zijn. En ja ze zijn erg groot, en snel. Geen perfecte foto’s dus!
De volgende ochtend spraken we af voor koffie met een vriend van eerder (Pascal). Toen wij daarna in de auto zaten onderweg naar het centrum, begon de grond de schudden in Christchurch 350 km verderop. Doordat wij reden voelden we het zelf niet, maar even later in de garage waar we waren voor de keuring van de auto, bleek dat men het daar zelfs voelbaar is geweest. Toen zagen we ook de live nieuwsberichten en hoorden we hoe ernstig het wel niet was en nog steeds is.

De volgende bestemming was Mount Cook National Park, waar Mt Cook en nog veel meer besneeuwde bergtoppen voor mooie plaatjes zorgen. We hebben daar een flink uitputtende track gedaan naar een uitkijkpunt op 1200 meter hoogte. Het uitzicht was de moeite waard, de spierpijn de dag erna ook.

Toen stond Christchurch eigenlijk op de agenda. We wisten niet precies wat de situatie in de stad zou zijn dus zijn we er toch maar heen gereden. Daar bleek de binnenstad afgezet te zijn door politie en leger. Geen auto of voetganger wordt er toegelaten. We hebben een ommetje gemaakt en hebben een hoop schade zelfs buiten het stadcentrum kunnen zien: scheuren in de wegen, afgebrokkelde gebouwen en omgevallen bomen.

Doordat we nu wat tijd over hebben ontspannen we een dagje aan het strand 100 km voor Kaikoura. De ferry naar het noord eiland is al geboekt voor 4 maart. En dan nog ruim 2 weken en we staan weer in Nederland….!!

Groetjes,
Nick
Foto’s:

Groetjes uit het Westland?!

Toen we het plaatsje Takaka verlieten kwamen we vlak voor farwell spit een bord tegen met de tekst aangespoelde walvissen.. Twee walvissen lagen al dood langs de kant ..en toen we verder reden bleken er nog zo’n 85 vast te liggen op het strand maar gelukkig waren er een hoop vrijwilligers die hielpen om de walvissen weer terug in het diepe water te krijgen ..later hoorde we dat er toch nog wel zo’n 16 walvissen zijn dood gegaan.. mensen probeerden ze nat te houden en ze op hun buik te keren zodat ze beter konden ademhalen .. Dit gebeurd zo’n 3 x per jaar en elk jaar weer staan de lokale mensen en backpackers klaar om de  arme beestjes  te helpen..

In de buurt waar de walvissen aangespoeld waren hebben we ook nog een flinke track gedaan..waar we op het strand fossielen vonden van schelpen in stenen. Ook een groot soort zeemeeuwen (Gunnets) kolonie gezien.

Dit deel van NZ hadden we weer gezien ..dus volgde de oversteek naar het westen of te wel het westland!!!De eerste stad waar we aankwamen was Westport dat was niet zo heel erg intressant , even wat benzine tanken en door naar de volgende stad Greymouth.

Verder on the road kwamen we bij de pancake rocks waar opgestapelde stenen als pannekoeken op elkaar lagen en zeewater uit blowholes omhoog spoot.
Het volgende leuke stadje was Hokitika.. waar we even over strand liepen..en s’avonds de glowworms (wormen die licht geven) in de grotten bekeken.

De volgende ochtend gingen we een track doen in de bergen en ontmoette we Joseph en Denise.
Een Tjechies paar van ongv onze leeftijd waar we het goed mee konden vinden en hebben we ook de afgelopen dagen mee doorgebracht: We hebben onder andere een track gedaan langs de Franz Josef Glacier (van ruim 6 uur) en mooie blauwe meren bekeken met weerspiegeling van de hoogste besneeuwde bergtoppen. s’Avonds samen eten en een glaasje..en de westkust verlieten we ook weer samen ..

Na morgen splitsen onze wegen weer en doen Nick en ik misschien samen een skydive..

Nou veel  fotokijkplezier

Toedeloe gr marjolijn

Foto’s:

Van Noord naar Zuid;

Nieuw blog !!!

Tussen Napier en Wellington, waarvandaan de boot vertrekt is niet veel te zien. We zijn langs geweest bij kennissen van Marjolijn in Carterton, wat erg gezellig was. Zij vertelden ons dat er een zeeleeuwen kolonie en nog wat anders moois te zien is 2 uur van hen vandaan. De volgende ochtend zijn we van de hoofdweg afgeweken om daar eens te gaan kijken.
Het lag daar inderdaad vol met zeeleeuwen met jongen op de rotsen en in het water langs de kust. Daar hebben we een tijd zitten kijken en natuurlijk de nodige foto’s gemaakt.
Even later stopten er 5 auto’s en ging er een hele groep te water om de heerlijke Paua schelpen van de rotsen en Crayfish (Rock Lobster) van de bodem te plukken. Voordat ze er in gingen raakten we nog even aan de praat en toen ze klaar waren kregen we twee grote Paua’s en een Crayfish van ze! Ook lieten ze even zien hoe je ze schoonmaakt. Daarna gingen ze met wat knoflook ons pannetje in. Heel erg lekker!

Op weg naar Wellington stopten we nog even in een bos waar een aantal scenes van Lorrd of the Rings zijn opgenomen. En natuurlijk poseerden wij nog even als elf toen daar de kans voor was. We hebben nog even door Wellington gewandeld, maar deze stad vonden we vrij weinig aan.
De volgende ochtend reden we de veerboot naar het Zuid Eiland op. De afvaart begon in miezer en harde wind, waardoor we ook redelijk wat deining hadden. Toen we eenmaal in de rustige wateren van de Marlborough Sounds vaarden was het weer helemaal op geklaard. Links en rechts rezen hoge groene bergen op uit het rustige blauwe water. Een uurtje later reden we boot af in het plaatsje Picton. Toen begon de rit richting het gebied “golden bay” wat begint na het Abel Tasman National Park. Nelson was de eerste wat grotere plaats waar we aankwamen, leuke stad om even te kijken. Daarna vervolgden we onze weg naar Takaka waar we vrienden zouden ontmoeten. In Takaka hangt een echte hippie sfeer. Onderweg ernaartoe hebben we nog zo’n langharige gitaarspeler een lift gegeven naar het stadje. Liften is hier erg gangbaar.
De volgende dag hebben we met vrienden doorgebracht. Ze namen ons mee klimmenlangs rotswanden en zwemmen in meren tussen de rotsen, erg gaaf. ’s-Avonds samen gegeten en ook weer goodbye gezegd.

De afgelopen twee dagen hebben we doorgebracht in Abel Tasman NP. Overdag lange wandelingen gemaakt over de bergen en door de bossen naar verschillende baaien, op strand gelegen, gezwommen en gevist. Net na zonsondergang gingen we er op uit om kiwi’s, pinguins of possums te spotten in de bossen. Onderweg kwamen we glowworms tegen en ook nog een possum. We verblinden hem misschien met onze zaklampen, want hij bleef goed zitten voor de foto. De nieuwzeelanders verwachtten eigenlijk dat je een possum direct doodschiet. Ze zijn hier namelijk ooit ingevoerd en toen uitgegroeid tot een plaag. Ze knagen de wortels van bomen weg en eten jonge vogels en eieren uit nesten. Overal liggen dan ook vallen en wordt gif neergelegd, maar als je ze ziet zien ze er wel erg lief uit. Wij hebben hem dus maar laten lopen.

Nu rijden we nog wat verder naar de noordelijkste punt van het Zuid Eiland. Daarna zakken we zuidelijker langs de westkust.

Groetjes,

Nick

Foto’s:

Nieuw Zeeland deel 2!!

Hallo allemaal

Wat sneller dan normaal is hier dan weer het nieuwe blog.. We maken ook een hoop mee in een korte tijd ..

We hebben weer mooie dingen gezien : We zijn onder andere naar een strand geweest waar mensen kuilen aan het graven waren het water wat in de kuilen verscheen was erg heet .. dit kwam doordat er magma onder de grond zit wat nog steeds aan het afkoelen is 170 gr ..het gene wat in het kuiltje verschijnt als je graaft is nog 65 gr ..je zelf gegraven hotpool dus ..

Ook hebben we een mooie grot opgezocht: Cathederal cove noemen ze het .. Het strand daar was prachtig de wandeling er naartoe ook ..In de grot zelf was kans op vallende sten en ..dus het was beter om er niet in te gaan . We hebben daar heerlijk gezwommen in het helder blauwe water..

Ooit wel eens een verschrikkelijke zwavel lucht geroken .. nou toen wij opzoek gingen naar een Thermal wonderland met overal kokende poolen,  moest ik wel even mijn neus dicht knijpen ..nick had geluk want  hij was verkouden en rook niets.. Echt super gaaf om te zien.. ook hebben we een gratis hotpool opgezocht ergens onder een brug waar mensen zaten te genieten met een biertje in de hand. In het heerlijk warme water wat varieert tussen de 20 en 70 gr afhankelijk van waar je er in springt zijn wij ook even wezen relaxen.  heeeeerlijk de klei  van de  grond kan je gebruiken als gezichtsmasker krijg je een heerlijk zacht babyhuidje van..

Wel stonken we behoorlijk naar modder dus hebben we de volgende dag een zwembad opgezocht waar we heerlijk  de dag hebben doorgebracht.

We hebben natuurlijk niet alleen maar lui gedaan .. we hebben ook nog een track gedaan op Mount doom ..van de film Lord of the rings .. dit was een flinke tocht van zo,n 5 uur (zo’n 15 km).

Jammergenoeg viel het weer ook een beetje tegen ..  mist en  regen  maakte de wandeling nog iets zwaarder en hierdoor was het zicht niet zo goed  toch zijn we zo,n 500 m hoog geklommen ..de berg zelf is 1900m boven zeelevel aardig hoog dus, ook was het heel koud boven op de berg dus we waren flink ingepakt met regenjassen lange broek en muts.. de volgende dag hadden we flinke spierpijn in ons benen.

We hebben ook nog het stadje Napier bezocht ..  wat voornamelijk is gebouwd in art – deco achitectuur en ook erg gezellig is.

31 januari  pakken we de boot naar het zuidereiland.. tot dan

Gr Marjolijn

Foto’s:

Nieuw Zeeland!!

Na het nieuwjaar in Sydney zijn we op 4 januari met Qantas naar Auckland gevlogen. Alweer het laatste land wat we zullen zien voor we weer terug naar Nederland komen. En misschien wel het beste voor het laatste?

In Auckland hadden we voor drie dagen een hostel genomen. In die tijd hebben we Auckland een beetje verkend en zijn we op zoek gegaan naar een nieuw mobiel huis voor de komende 2,5 maand hier. Redelijk snel hadden we een oud oranje busje op het oog en zijn we daar een testritje mee gaan maken. Eigenlijk was het liefde op het eerste gezicht en twee dagen later waren we dan ook de eigenaar van een Oranje Mitsubishi L300 uit 1986 (goed jaar….).

We zijn begonnen met het gebied Noordelijk van Auckland te bekijken. Dat was al heel erg mooi, groene bergen grenzend aan witte stranden. In een dag of 5 hebben we dat wel kunnen zien en zijn we door Auckland gereden en begonnen aan de oostkust van het Noorder Eiland. Het gebied waar we nu rijden heet Coromandel Peninsula, hier heb ik ook de eerste Nieuw Zeelandse golven kunnen surfen. En dat begon al lekker!

Ons rondje Nieuw Zeeland vervolgen we langs de oostkust en schieten af en toe het binnenland in. Daarna steken we over naar het Zuider Eiland en beginnen (waarschijnlijk) ook aan de oostkust. De terugweg volgt dan natuurlijk via de westkust van beide eilanden.

Groetjes,

Nick

Foto’s:

Happy New Year!!

Zo voor ons is de eennalaatste dag hier in Australie aangebroken,
Het is snel gegaan , maar dat is altijd zo als je het naar je zin hebt. We hebben een super leuke tijd doorgebracht bij Foppe en aaltje de familie van nick bij lake Maquarie.
We zijn ook nog een dagje naar Newcastle geweest op de fiets om daar lekker naar het strand te gaan en kerst cadeautjes te kopen voor de familie ..na hier zo’n lange tijd te hebben doorgebracht konden we een beetje inschatten wat ze leuk zouden vinden ..toch altijd lastig cadeautjes kopen.

Kerst was erg gezellig weer bij andere familie doorgebracht bij Caves Beach. ‘s-Ochtends met zijn allen ontbijten en cadeautjes uitpakken van onder de kerstboom. Daarna naar de kerk, vervolgens naar het strand om lekker te bakken in de zon en daarna met de hele familie dineren. Wat een leuke familie toch die brouwers ; )

Voor dat we naar Sydney vertrokken zijn we nog naar een veld met honderden kangaroes gereden, waarschijnlijk de laatste die we in een lange tijd gaan zien. Toen was de tijd aangebroken om afscheid te nemen van Lake Maquarie en fam Brouwer. Tranen met tuiten ..grapje.. Hup in de trein en op naar Sydney voor de jaarwisseling bij de Harbour bridge.
Aangekomen bij ons B&B in burwood 10 min van Sydney hebben we met een zucht onze backpacks neergegooid ..dat is wel weer even wennen hoor na 7 maanden in een van (busje) te hebben gereisd ineens alles weer op je rug te moeten dragen..

Oudejaarsavond was SUPER. Niet alleen was het vuurwerk Fantastisch mooi, maar ik ben ook nog een TEN HUWELIJK GEVRAAGD.. Natuurlijk riep ik jaaaaaahhh. Ik heb wel eens gezegd tegen Nick dat hij niet romantisch is , maar zoiets moois en liefs kan ik niet anders beschrijven als super romantisch. Op zijn knieen tussen de 1.5 miljoen mensen en een mooie ring om mijn vinger geschoven met knallend vuurwerk op de achtergrond .., moest wel even een traantje wegpinken.

Nieuwjaarsdag lekker naar het overvolle bondi beach geweest om nog wat bij te slapen! Dinsdag om 6 uur in de ochtend vliegen we naar Auckland. Voor iedereen een Super, gezond en gelukkig 2011 Groetjes Marjolijn

Foto’s:

De laatste etappe: Adelaide to Sydney

Wat een tijd geleden! En wat een hoop om dan in dit blogje te zetten:
Vanaf het laatste aanzicht van Adelaide via de Great Ocean Road naar Melbourne, Melbourne bekijken, naar het door koala’s bezeten eilandje bij Bairnsdale, door de stortregen naar sydney, ons busje verkocht in drie dagen, terug naar Foppe en Aaltje (familie) en nu ook nog de blue Mountains erbij.

Dat was het eigenlijk. Als je daar genoeg aan hebt sla je die lap tekst hier onder gewoon over en bekijk je de foto’s verderop.

Zo niet:
We verlieten Adelaide op een zonnige ochtend ergens eind november. Dat was ook gelijk de laatste zon die we voorlopig zouden zien bleek later.  De Great Ocean Road was erg mooi, zo’n 150 km weg slingerend langs de Zuidelijke Oceaan van Victoria. Het weer was oke, geen zon, geen regen. Deze Ocean Road eindigt bij het, onder surfers welbekende, Bell’s Beach. Waar ik bijna te water ben gegaan om te surfen… als ik niet dacht dat er verderop een betere spot zou zijn. 100 km verder bleek deze spot helemaal niet te lopen….

Melbourne!! Vonden wij een mooie stad. We hebben er een dagje doorgebracht. Volgens menig Australiër regent het er altijd. Wij hadden geluk met een waterig zonnetje. Wij hadden pech toen bleek dat ik de lichten van de bus aan had laten staan. En deze dus niet meer te starten was toen we in de avond terug kwamen op een parkeerplaats in een buitenwijk van Melbourne. We hebben daar toen maar ons kamp opgezet (handrem erop, deur op slot en slapen).

Tussen Melbourne en Sydney hebben we nog een dag gewandeld op “Raymond Island” vlakbij Bairnsdale. Als je Koala’s in het wild wil zien is dat the place to be, check de koala foto’s! Koala’s hebben duidelijk verschillende uiterlijke kenmerken.

Hoe dichter we in de buurt van Sydney kwamen hoe slechter het weer werd. De bus stond al een paar dagen voor we Sydney bereikten via het internet te koop en de telefoontjes en email met interesse stroomden binnen. We hebben ’s-avonds, het enige droge moment van de dag, de hele bus opgeruimd en een hoop weggegooid. De volgende dag stond ons busje op de plek waar wij hem zo’n zeven maanden daarvoor hadden gekocht, Victoria street. De volgende ochtend kwamen twee geïnteresseerde Deense meisjes voor een tweede keer kijken en hebben we onze bus eigenlijk (met flinke winst) verkocht. We moesten nog even heen en weer om onze spullen er uit te halen, maar de volgende ochtend overhandigden we de sleutel aan hen in ruil voor een hand vol cash geld. Vanaf die dag klaarde ook het weer helemaal op en begon de Australische zomer pas echt.

Nu afhankelijk van het openbaar vervoer, namen wij de trein richting Newcastle waar we onze eigen kamer kregen bij familie. Daar verblijven we nu tot we naar Sydney gaan voor new years eve. Ook Sinterklaas kwam hier nog even langs op 5 december.
Doordat de verkoop sneller ging dan gedacht was er nog veel tijd over en besloten we nog een paar dagen naar de blue Mountains te gaan. We hebben daar urenlange wandelingen gemaakt langs watervallen, kliffen en door de wouden.

Volgende week vieren wij hier kerstmis met onze korte broekjes aan en zonnebrand op de neus voor de felle zon, de week erna vieren we oudejaarsavond in Sydney en kijken we naar het vuurwerk wat wordt afgestoken van de Sydney harbour bridge. Waarna we op 4 januari naar de laatste bestemming van onze reis vliegen: Nieuw Zeeland.

Iedereen alvast fijne feestdagen en een gelukkig Nieuwjaar gewenst van ons beide!!

Nick

Foto’s:

Over de Nularbor…

Esperance was weer zo’n heerlijke plek in Australie waar je lekker kunt genieten….en dat hebben we ook zeker gedaan ..het weer  begon alweer wat beter te worden en soms liet de zon zich ook weer eens zien na een paar dagen aardig zware bewolking en flink wat regen.. de eerste dag hebben we even het plaatsje zelf bekeken, de stranden en het City Centre , de 2^e dag zijn we richting het national park Cape  Le Grand gegaan.. waar de kangaroes gezellig langs je heen hoppen en de  licht blauwe zee  je toelacht..mooie ronde baaien met hoge golven grote bergen waarvan Frenchman’s peak er 1 is die nick en ik hebben beklommen, erg hoog, maar zo gaaf als je eenmaal boven op de top staat en uitzicht hebt over het hele national park en de auto’s net kleine mieren zijn. De laatste dag hebben we de Ocean drive gedaan langs de stranden van  Esperance en is nick het water ingedoken om nog even lekker te surfen in het kraakheldere blauwe water.

Na Esperance zijn we aan de oversteek van de Nullabor plain begonnen.  Een weg van zo’n 800 km lang ..eigenlijk een grote stenen plaat met zo goed als geen bomen erop.. Je begrijpt dus wel dat het een erg saaie rit is qua natuur. Hier zijn we zo snel mogelijk overheen gereden. Tussen elk tankstation zit zo,n 200 km ..dus tankje volgooien bij elke pomp die je tegen komt en wat extra benzine in de jerrycan.

Toen we uiteindelijk bij de grens van zuid Ausralie aankwamen konden we gelijk de klok weer anderhalf uur vooruit zetten, nu  hebben we dus weer zo’n 9 ½ uur verschil met de Nederlandse tijd.

Het Zuiden heeft weer andere beestjes, meer papegaaien en wombats en vreemde hagedissen..In een plaatsje wat Ceduna heet zijn we naar een opvangcentrum geweest voor beestjes die aangereden zijn. Een vrouw en haar man vangen deze beestjes op in hun huis ze hebben er wat moois van gemaakt en doen het helemaal vrijwillig.. ze hebben kleine baby wombatjes en kangaroes, hagedissen en andere beestjes. Ik heb de kleine kangaroe een flesje melk mogen geven daarna ging hij voldaan zijn slaapzak weer in die aan de deur hing. Dit diende als moedersbuidel, echt super schattig om te zien allemaal.

Bij Venus bay hebben we wat wandelingen gemaakt langs hoge kliffen en wilde zeeën. Hier zagen we dolfijnen springen en spelen in de golven en zeeleeuwen liggen op de rotsen en langs het water. Het is hier lente dus alle dieren hebben kleine baby’s : lammetjes ,kalfjes, kleine kangaroes, kleine zeeleeuwen enz.

Port Augusta : Deze dag was een heel warm. We hebben op een jetty gezeten waar wat wind stond, we moesten wel eerst  een kilometer  lopen, voordat we bij het einde van de jetty waren. erg lang dus. Hier hebben we even gevist ..Nick had nog een kleine zalm gevangen en daarna hebben we een flinke koude douche genomen om vervolgens ons reis te vervolgen maar Adelaide.

Adelaide: Hier hebben we Alexadra en Francios weer ontmoet waarmee we ook een aardige tijd mee door de Outback hebben gereisd en in de aardbeien hebben gewerkt.. Het was hun laatste dag hier In Australie dus die wilde ze leuk besteden . We zijn lekker met zijn alle naar het strand geweest en hebben samen geluncht. Daarna zijn nick en ik even ons eigen gang gegaan en hebben we de stad bezocht, een mooie  ruime stad met een winkelstraat  waar ze niet tijden achter lopen met de mode. En op onze camping 20 km buiten de stad, voor het eerst koala’s in het wild gezien!  ’s-Avonds in Chinatown gezellig met Francois en Alexandra chinees (natuurlijk) hebben gegeten met stokjes (die nick en ik al snel inruilde voor een lepel hihi). daarna  hebben we nog een paar biertjes gedronken in het hostel waar hun verbleven en toen was het tijd om afscheid te nemen van onze Franse “reismaatjes” die we toch overal door Australie weer tegen kwamen.

Nu gaan we op weg naar Melbourne. Wat ook weer een super stad schijn\

t te zijn..iets kouder daar heel het jaar door maar een supersfeer  zeggen ze. Over 10 dagen moeten we weer in Sydney zijn om onze Auto te verkopen ..we hebben al een advertentie gemaakt zodat er ook al eerder op gereageerd kan worden dus …als je intresse hebt een een mooie van uit 1999…..laat het ons even weten J

Greets marjolijn

Foto’s:

Perth enzo….

Na al dat relaxen op de stranden bij Exmouth en Coral Bay vervolgden we onze reis weer. De eerste echte plaats waar we langskwamen was Carnarvon. Hier zijn we naar de bioscoop geweest om de veel besproken, Australische film “Tomorrow when the war begun” te zien. Die viel ons echter iets tegen. Het boek is beter…… ..schijnt. Zoals iedereen dat altijd zegt bij verfilmde boeken.
De volgende mijlpaal zou Perth zijn. Leuke plaatsen die we onderweg daar naartoe nog tegen kwamen waren: Kalberri (Mooi strand, trackings langs de gorges en het Pilikanen voeren in de ochtend), Geraldton (Echte stad, wat inkopen gedaan, Naar het West Australia museum geweest, waar je o.a. alles kan leren over de Batavia en de andere vergane Nederlandse schepen daar), Port Denison (klein leuk plaatsje, even gevist en rondgekeken), en als laatste Lancelin (het wind en kitesurf dorpje, even op internet gezeten en over strand gewandeld).

Toen brak er een periode van grote luxe voor ons aan, in een heus huis met een echt bed voor ons, bij familie van mij in Perth. Maarten en Marianne plus de kinderen hebben we daar ontmoet en we hebben een erg leuke tijd gehad. We zijn daar dan ook 5 dagen gebleven. De eerste dag hadden we een Halloween feest waar we met Frank en Pieter (de zoons van Maarten en Marianne) naartoe zijn geweest. De dag erna zijn we gaan four-wheel-driven met hen. Je mag daar met de auto’s door een soort duingebied crossen, onze bus hebben we maar niet meegenomen… Verder hebben we de stad Perth en de omgeving een beetje bekeken, de bekende surfspot Trigg Point gechecked (geen surf helaas) en de auto een paar nieuwe likjes verf gegeven. Na deze 5 ontspannen (en voor ons doen luxe) dagen vertrokken we op een donderdagochtend weer. Nog even in een soort Jazz cafeetje in Fremantle koffie gedronken en toen verder naar het zuiden gereden.

Daar kwamen we in de omgeving van Margaret River waar ik eindelijk weer eens kon surfen! De eerste dag waarop ik er in wilde gaan sprak ik een surfer die er net uit kwam. Hij was er uit gegaan vanwege een haai die vlak achter hem langs zwom….. toch nog maar even gewacht met surfen tot de volgende dag. Margaret river staat ook bekend als wijnstreek. We zijn dan ook bij 1 van de vele wijnboerderijen langs geweest om goed te proeven en een flesje te kopen.

We zijn ondertussen erg goed geworden in het vinden van gratis plaatsen om te overnachten. Een parkeerplaats bij een verlaten stukje strand of een paar kilometer van de verharde weg af in een zijweggetjes, werkt prima en kost ons niets. De meeste plaatsen hebben wel ergens een mogelijkheid om gratis of voor een paar dollar te douchen. En eens in de zoveel tijd doen we eens gek en nemen we een echte camping!

 

Vandaag rijden we naar Esperance. Dat is zo’n beetje de laatste plaats voordat we een inmens grote lege vlakte over gaan steken genaamd ”The Nularbor Plain”. Daar ligt ook het langste stuk rechte weg van Australie: 146 km zonder ook maar de flauwste kromming. Na deze lege vlakte rijden we een nieuwe staat in: South Australia ! De afronding van ons ’rondje’ Australie komt steeds nu dichterbij…

See you later,  
Nick

Foto’s: